ไม่ควรอ่านหนังสือขณะมีลมพัดแรงเพื่อป้องกันดวงตาและถนอมสายตา
  หน้าแรก   เฟซบุ๊คทั้งหลาย   หนังสือ   บทความ   ระบบหนังสือ   เกี่ยวกับผีเสื้อ   บันทึกถึงผีเสื้อ   ห้องสนทนา   โรงเรียนวิชาหนังสือ
  ดอนกิโฆเต้ฯ   ของเล่น   ของที่ระลึก   แผนที่เว็บ   คำถามเดิมๆ   นิตยสารหน้าจอ   สมัครสมาชิก   แก้ไขข้อมูลสมาชิก   สั่งซื้อหนังสือ
  หน้าแรก > ห้องสนทนา : (ห้อง) โต๊ะต้นฉบับ > กระทู้
 
 
         
    กระทู้    
         
  ในโรงหนัง    
       
  ในโรงหนัง
ผ่านประตูไม้ พ้นม่านเก่าสีน้ำตาลไหม้ จอกว้างขาวขึงตึงอยู่กลางโรง หลังคาผุพังแผ่นฝาหลุดห้อย เว้นเป็นรู ฝุ่นเกาะเกรอะกรังไปทุกที่ พื้นลาดเดิมเคยมีเก้าอี้ไม้เรียงรายกลายเป็นลานโล่ง ทิ้งเศษไม้ไร้ค่าไว้เกลื่อนพื้น ที่นี่เคยเป็นโรงหนัง
บ้านผมเป็นตึกแถวตั้งอยู่ตรงข้ามโรงหนัง กว่ายี่สิบปีผ่านมา ภาพของหน้าโรงหนังเปลี่ยนแปลงไปไม่หยุด วันคืนอันแสนวุ่นวายกับหนังยอดนิยม แม่ค้าขายของมือเป็นระวิง หญิงสาวกระโปรงบานหน้าแฉลม ชายหนุ่มผมชุ่มน้ำมันชะโลม ป้าขายฝรั่งดองตระโกนลั่นเรียกลูกค้า แสงจากหลอดนีออนส่องสว่างเรียกเหล่าหมู่แมลงมาชมหนังในโรง
อาคารเก่าภายนอกทรุดโทรม ป้ายไฟที่เดิมเคยสว่างหลากสีกลับมืดสนิท เสียงเพลงยังคงดังก้องจากลำโพงหลังใหญ่ หากแต่ไร้รอบฉายวันนี้ โปรแกรมหน้า ไปจนถึงเร็วนี้ๆ โรงหนังเก่ากลายเป็นเพียงเศษซากเคยรุ่งโรจน์ในกาลก่อน
หุ่นผีเปรตสูงชะลูดยืนแลบลิ้นยาวลากดิน กระถางธูปควันโขมงวางไว้เพิ่มความขลัง หุ่นผีทำจากกระดาษ สาดเทด้วยสีแดงข้น ดวงตาติดไฟกระพริบสำหรับดึงดูดผู้คนยามค่ำคืน น่ากลัวมั้ยน่ะหรือ? คืนนั้นผมนอนไม่หลับผีเปรตหลอกหลอนทุกครั้งยามหลับตาลง
“คิดถึงวันวานหรือ? ... แสดงว่าแก่แล้ว” เสียงของหญิงสาว ดังมาจากด้านหลัง
“ไม่เจอกันนานเลยนะ” ผมตอบเธอโดนไม่หันกลับไปมอง
“ใช่ หลายปีทีเดียว” เธอตอบ
น้ำตาผมคลอตา ผมคิดถึงเธอ คิดถึงมานานเหลือเกินตั้งแต่วันแรกเริ่มรู้จักจนถึงวันสุดท้ายที่จากลา เรารู้จักกันมาหลายสิบปี
รอบหนังของโรงนี้ ฉายตั้งแต่เก้าโมงเช้า ต่อด้วยสิบเอ็ดโมง เว้นระยะรอรอบเย็นตอน บ่ายสองและสี่โมง พักหน่อยรอถึงค่ำ เปิดโรงตอนเกือบสองทุ่ม ปิดโรงด้วยรอบดึกสี่ทุ่ม หากหนังดังคนแน่น รอบพิเศษตอนมิดเดย์และมิดไนท์จะแทรกโปรแกรมเพิ่มเพื่อให้ผู้คนได้เสพสรรค์ความสำราญกันทั้งวันคืน
ผมอยู่ประถมหกตอนพบเธอ ตามประสาเด็กหน้าโรงหนังตั๋วจึงเป็นแค่เสียงบอกกล่าวกับคนเฝ้าโรง ก้าวผ่านประตูไม้สีแดง พบเข้ากับผ่านม่านสีน้ำตาล กลิ่นอับกับบุหรี่คลุ้ง เสียงลำโพงดังสนั่น บุญชูเสียงเหน่อชวนหัวเราะเคลื่อนไหวอยู่บนจอ ผมปล่อยม่านให้รูดแผ่นหลังยืนรอให้สายตาปรับเข้ากับความมืดในโรง มองหาที่นั่งดีๆสำหรับเด็กสักที่ นั้นไงเยื้องห้องน้ำหน่อยแต่ด้านหน้าไม่มีคนบัง เรานั่งติดกันในรอบบ่ายสองซึ่งคนในโรงยังหนาตา ทั้งที่หนังฉายมาได้หลายสัปดาห์แล้ว
“โตขึ้นมากเลยนะ แทบจำไม่ได้” เธอเดินมาหยุดตรงหน้าผม
ใช่ผมโตขึ้น แต่เธอยังคงเหมือนเดิม ไม่ผิดไปจากวันแรกที่ผมจำเธอได้ ใบหน้า ทรงผม จนถึงเสื้อผ้า เธอยังคงงดงามดังเดิม
พอเรียนจบเริ่มทำงานวันเวลาในชีวิตดูเหมือนจะหายไป วันคืนเริ่มต้นและจบลงไม่ต่างกันนักในแต่ละวัน เดือน ปี เปลี่ยนไปเร็วจนผมหลงลืมมัน ปีแรกของชีวิตทำงานผู้คนเริ่มเบื่อหน่ายกับโรงหนังเก่าคร่ำครึง เก้าอี้ไม้แข็งปวดก้น ภายในโรงร้อนรมอวลด้วยควันบุหรี่ อีกสองปีต่อมาวิดีโอ ซีดี รุกเข้าเปลี่ยนยุคสมัย บ้านนอกคอกนาหาซื้อแผ่นผีได้ง่ายกว่าพืชผัก ผู้คนนอนเอกเขนกดูซีดีสนุกกว่าลุกเดินออกนอกบ้านมานั่งในโรง หนังไทยเทศหยุดนิ่งซบเซา โรงหนังเก่าๆ เริ่มร้างผู้คน
ผมพบเธออีกหลายครั้งในโรงหนัง เธอนั่งอยู่ที่ใดที่หนึ่งเสมอบนเก้าอี้ไม้พับได้ พนักพิงไร้ความสบาย เธอบอกว่าดูหนังทุกเรื่องนั่งอยู่ทุกรอบโดยไม่เคยคิดจากไปไหน หนังไม่เคยทำเธอเบื่อหน่ายไม่ว่าหนังดีเลวเพียงไร เธอรู้แต่เพียงต้องอยู่นั่งดูมันจนจบ เธอมีชิวิตเพื่อสิ่งนี้
เข้าปีที่หกหลังจากเริ่มทำงาน น้อยครั้งนักที่ผมจะเข้าไปหาเธอในโรงหนังเก่า แอร์เย็น เบาะนั่งตัวใหญ่นิ่มสบายตามศูนย์การค้าชักพาให้ห่างเหินจากบ้านเก่าจนไกล ล่วงเลยจนปีสุดท้ายหนังฉายนับเรื่อง สายหนังมีปัญหา สัญญาต่างยุติ โรงหนังเก่าไร้หนังฉาย ถึงหน้าโรงยังขายอาหาร แต่หัวใจหยุดเคลื่อนไหวแล้ว
“นี่คงเป็นการพบกันครั้งสุดท้าย” เธอบอก
น้ำตาผมไหล ความทรงจำกำลังกลายเป็นอดีต เจ้าของตัดสินใจขายที่ดินตรงนี้ โรงแรมขนาดย่อมเตรียมวางลงแทนโรงหนังเก่า เธอจะจากไปตลอดกาล  
“อย่าร้องไห้น่า ฉันไม่ได้ตายจากไปเสียหน่อย”
“แต่เธอจะไปอยู่ไหน ในเมื่อไม่มีโรงหนังแล้ว”
“ในความทรงจำ ฉันอยู่กับเธอเสมอ”
เธอกอดผม เรากอดกัน จากนั้นเธอสลายกลายเป็นควัน แซกซึมอยู่ในทุกอณูของโรงหนัง ภาพโรงหนังครั้งเก่ากลับมาอีกครั้ง ลำแสงตัดความมืดยิงไปยังจอภาพ นักแสดงเคลื่อนไหวบนจอขาว เสียงดังกระหึ่มจากลำโพงยักษ์ เก้าอี้ไม้เรียงราย ผู้คนเนืองแน่นนั่งชมตัวอย่าง ควันบุหรี่คลุ้ง ห้องน้ำกลิ่นโชย ที่เก้าอี้ไม้เยื้องห้องน้ำผมเห็นหญิงสาวยืนโบกมือเรียกลุกลน “หนั
   
       
  จากคุณ ระรินทิพย์ - [ ๑๕ ธ.ค. ๒๕๕๑  ๑๑:๓๙ น. ]    
       
  แสดงความคิดเห็น | แจ้งความเห็นไม่เหมาะสม | ส่งต่อให้เพื่อน | พิมพ์หน้านี้     
         
         

  ความคิดเห็นที่ ๑ - แจ้งความเห็นไม่เหมาะสม  
     
  -ซึ้งค่ะ นึกถึงวันที่เข้าโรงหนังครั้งแรกดู "ลูกสาวกำนัล"
จารุณีต่อยกับผู้ร้ายบนเรือหางยาวเท่สุดๆ ต่อยกันจนเรือหางยาววิ่งจากน้ำขึ้นไปบนบก--จำได้แค่นี้แหล่ะ..
  
     
  จากคุณ คุณนายจอห์นสัน - [ ๑๘ ธ.ค. ๒๕๕๑  ๐๖:๑๒ น. ] - ความคิดเห็นเพิ่มเติม  
 
  ความคิดเห็นที่ ๒ - แจ้งความเห็นไม่เหมาะสม  
     
  กำนันค่ะ ไม่ใช่กำนัล..ขออภัยใกล้ปีใหม่เลยเบลอ..  
     
  จากคุณ เบอร์๑ - [ ๑๘ ธ.ค. ๒๕๕๑  ๑๐:๒๗ น. ] - ความคิดเห็นเพิ่มเติม  
 
  ความคิดเห็นที่ ๓ - แจ้งความเห็นไม่เหมาะสม  
     
   อยากมีเงิน ต้องเข้ามาเล่น บาคาร่า มือถือที่เว็บนี้  
     
  จากคุณ bambamm22 - [ ๒๔ มิ.ย. ๒๕๖๒  ๒๓:๕๐ น. ] - ความคิดเห็นเพิ่มเติม  
 
  ความคิดเห็นที่ ๔ - แจ้งความเห็นไม่เหมาะสม  
     
   

ดีๆ ดูหนัง ดูหนังใหม่ หนังใหม่ชนโรงมาไวมาก

ซี่รี่ย์ฝรั่ง เกาหลี ดูหนังฟรี ซีรี่ย์Netflix ดูบอลสดออนไลน์ฟรีhttp://dufree4k.com/

เข้ามาได้เลยที่เว็บนี้>>>https://www.dufree4k.com/

  
     
  จากคุณ dufree4k - [ ๒๔ ก.ย. ๒๕๖๒  ๑๗:๓๔ น. ] - ความคิดเห็นเพิ่มเติม  
     
  
  
     
   

ถ้าใครอยากดูหรือหาเว็บดูหนังออนไลน์ดีๆ 

ซี่รี่ย์ฝรั่ง หนังไทย ซีรี่ย์Netflix ดูบอลสดออนไลน์ฟรีhttp://dufree4k.com/

เข้ามาได้เลยที่เว็บนี้>>>https://www.dufree4k.com/

  
     
  จากคุณ dufree4k - [ ๒๕ ต.ค. ๒๕๖๒  ๑๖:๑๖ น. ] - แจ้งความเห็นไม่เหมาะสม  
 

แสดงความคิดเห็น :
สีพื้น :
ตำแหน่ง :
ชื่อผู้ส่ง :
       
     
สำนักพิมพ์ผีเสื้อ ๕/๔ ถนนสุขุมวิท ซอย ๒๔ กรุงเทพฯ ๑๐๑๑๐ โทรศัพท์ ๐๒ ๖๖๓ ๔๖๖๐-๒
การมีโอกาสอ่านหนังสือดี นับเป็นโชคของมนุษย์