หากรัฐบาลเริ่มต้นจัดการ
เรื่องการอ่านหนังสืออย่างเป็นระบบ



ให้เหมาะสมแก่สภาพภูมิศาสตร์ ประวัติศาสตร์ เศรษฐกิจ วัฒนฐรรม การเมือง และอุปนิสัยของฅนในชาติไทย เสียแต่วันนี้ อีกไม่ช้าไม่นาน ไม่ถึงล้านปี เราก็อาจจะไม่ต้องเรียกร้องหรือโฆษณาชวนเชื่อ ติดสินบนเด็กๆ ให้มีกิจกรรม‘รักการอ่าน’

เพราะการอ่านจะเป็นอุปนิสัยของผู้ฅนในชาติ ไม่ต้องมีใครเป็น ‘ฅนรักการอ่าน’ หรือใครเป็น ‘ฅนเกลียดการอ่าน’ แต่การอ่านเสมือนการกินอาหาร เสมือนการหายใจ ประหนึ่งการหลับ การนอน การตื่นของมนุษย์ หรือให้ลึกลงไปกว่านั้นก็คือ การอ่านอยู่ในสายเลือดของฅนไทยเลยทีเดียว ดังเช่นผู้ฅนในอารยประเทศแทบไม่ต้องชักชวนกันว่า “ให้มารักการอ่านกันเถิด”

            สรุปความมุ่งหวังก็คือ ให้เด็กๆในต่างจังหวัดมีโอกาสได้อ่านหนังสือทัดเทียมกับเด็กในกรุงเทพฯ เพราะเด็กเหล่านั้นคือฅนไทยเสมอกับฅนในเมืองใหญ่
 
   
   
  กลับไปสารบัญหลัก > ความมุ่งหวัง > กลับไปต้นบทความ          < พิมพ์บทความนี้ >