- - - สง่าและงดงามราวกับ "ไหม" - - -



ได้ข่าวว่าหนังที่สร้างจากหนังสือที่ฉันชอบมากเรื่องหนึ่ง กำลังจะฉายในอเมริกากลางเดือนนี้ ข่าวนั้นทำให้ฉันคิดถึงหนังสือเล่มนี้ขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง

ไหม : อเลซซานโดร บาริกโก เขียน , งามพรรณ เวชชาชีวะ แปล
( ฉบับแก้ไข สำนักพิมพ์ผีเสื้อ พิมพ์ : ๒๕๔๗ )



ฉันอ่านหนังสือเล่มนี้ครั้งแรกเมื่อสิบปีที่แล้ว เมื่อครั้งที่ตีพิมพ์ครั้งที่หนึ่ง โดยสำนักพิมพ์สุริวงศ์บุ๊คเซ็นเตอร์ ฉันชอบหน้าปกสีขาวเรียบๆ เมื่อครั้งที่ตีพิมพ์ครั้งแรก นั้นมาก ยังจำอาการจมหายไปในหนังสือเมื่อ่านคราวนั้นได้ดี โดยพล็อทและบรรยากาศของเรื่อง (ซึ่งเป็นเรื่องย้อนยุค) คนเขียนน่าจะพรรณาด้วยความเยิ่นเย้อ และหนังสือควรจะหนาอย่างยิ่ง

แต่เปล่าเลย ไหมเล่มนี้ มีความหนาเพียงร้อยสามสิบกว่าหน้า คนเขียนและคนแปล ส่งสารให้ผู้อ่านด้วยที่ภาษากระชับและไม่เยิ่นเย้อสักนิดเดียว เวลาอ่านยังรู้สึกได้ว่าคนเขียนใช้เทคนิคของหนังเล่าเรื่อง มีการฟอร์เวิร์ดภาพผ่านไปอย่างรวดเร็ว เมื่อต้องการเล่าเรื่องอย่างรวดเร็ว และเมื่อต้องการสะกดคนอ่านก็จะโฟกัสนิ่งๆ ให้คนอ่านไล่ภาพอ่านไปอย่างช้า ๆ เน้นๆ

ไหมเริ่มต้นตัวมันเองไว้ว่าอย่างนี้

...ปีนั้น เป็นปี ค.ศ 1861 โฟลแบร์กำลังเขียนนวนิยายเรื่อง "ซาลัมโบ" แสงสว่างจากไฟฟ้ายังเป็นเพียงทฤษฏี และ ณ อีกฟากฝั่งของมหาสมุทร ฮับราฮัม ลินคอล์น กำลังเริ่มสงครามที่ยังไม่เห็นจุดสิ้นสุด
แอร์เว ฌองกูร์ อายุ ๓๒ ปี
เขาซื้อและขาย
หนอนไหม

บาริกโก บอกไว้ในคำนำหนังสือของเขาว่า

นี่ไม่ใช่นิยาย อีกทั้งไม่ใช่เรื่องจริง นี่คือเรื่องเล่า เริ่มต้นที่ชายคนหนึ่งเดินทางข้ามโลก และจบลงที่ทะเลสาบแห่งหนึ่ง อยู่ที่นั่น เช่นนั้น ในวันลมพัดแรง ชายคนนี้มีชื่อว่า แอร์เว ฌองกูร์ ไม่มีใครรู้ว่าทะเลสาบชื่ออะไร

อาจกล่าวได้ว่าเป็นเรื่องรัก แต่หากเพียงแค่นั้นก็ไม่ควรค่าแก่การนำมาเล่า ในเรื่องยังมีความปรารถนา ความเจ็บปวด คุณก็รู้ดีที่สุดว่าเป็นเช่นไร ทว่าสำหรับชื่อเรียกสิ่งเหล่านี้ แท้จริงแล้วคุณก็ไม่รู้ ดังนั้นจึงไม่ใช่ความรัก (นั่นเป็นเรื่องเก่าแก่มาก ยามที่คุณไม่มีชื่อเรียกขานสิ่งใดสิ่งหนึ่ง ก็จะใช้เรื่องเล่าแทน เป็นเช่นนี้มาหลายร้อยปี ...)

บางทีอาจต้องอธิบายให้กระจ่างว่า เรื่องนี้เป็นเรื่องเล่าในศตวรรษที่สิบเก้า ดังนั้นจึงไม่มีใครคาดหวังถึงเครื่องบิน เครื่องซักผ้า และนักจิตวิทยา ไม่มีทั้งสิ้น

ครั้งหน้า อาจจะมี ( ตัดตอนจาก "จากผู้แต่ง" ในไหม หน้า ๑๒๘-๑๒๙ )



อเลซซานโดร บาริกโก เกิดที่ตูริน อิตาลี จบการศึกษาด้านปรัชญาและดนตรี ทำงานครั้งแรกในบริษัทโฆษณา ตำแหน่งก็อปปี้ไรเตอร์ และเขียนบทความวิจารณ์ดนตรีให้หนังสือพิมพ์รายวัน "ไหม" เป็นนวนิยายเรื่องที่ 3 ของเขาที่สร้างประวัติศาสตร์ให้วงการวรรณกรรมอิตาลี ด้วยยอดขายสามแสนเล่มในเวลาอันรวดเร็ว

บาริกโก กลายเป็นดาราดวงเด่น ได้รับความสนใจจากหนุ่มสาวที่ยินดีเฝ้ารอหน้าร้านกาแฟเพื่อขอลายเซ็นมากเป็นพิเศษ เขาสร้างปรากฏการณ์ด้วยการนำเสนอเรื่องราวที่งดงามจากศิลปะน้อยคำ

ปัจจุบันบาริกโก ยังเขียนหนังสืออย่างสม่ำเสมอ ผลงานเรื่อง Senza sangue ได้รับการยกย่องอย่างกว้างขวางอีกครั้ง หนังสือเล่มนี้ของเขาได้รับการแปลเป็นภาษาไทยแล้วในชื่อว่า "ไร้เลือด" ถ้าไหม แสดงให้เห็นถึง "...ความเจ็บปวดประหลาดนัก ที่จะตายด้วยอาลัยสิ่งซึ่งมิเคยได้สัมผัส" ไร้เลือด อาจจะบอกกับคนอ่านว่า " ...เราปรารถนาจะกลับไปสู่จุดที่ตัวตนเราแตกสลายลง"

อ่านที่นิ้วกลมเขียนถึง ไร้เลือด ได้ที่นี่

http://roundfinger.wordpress.com/2007/08/29/

เข้าไปดูตัวอย่างหนังเรื่อง Silk ได้ที่นี่ http://www.silkmovie.com/

ฉันเข้าไปดูตัวอย่างแล้ว ไม่ค่อยชอบแฮะ ดูขาดเสน่ห์ความลึกลับบางประการของหนังสือไป



ที่มา เว็บไซต์ bloggang วันที่ ๑๐ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๐



   
   
กลับไปสารบัญหลัก > กลับไปสารบัญจากสื่ออื่น > กลับไปต้นบทความ